Back

ⓘ Կաւ




Կաւ
                                     

ⓘ Կաւ

Կերպընկալութիւնը կաւի՝ ջուրի հետ ձեւընկալ զանգուած առաջացնելու յատկութիւնն է։ Այդ զանգուածը կը պահպանէ ճնշման տակ իրեն հաղորդած ցանկացած ձեւը, իսկ թրծումէն յետոյ՝ կը ստանայ քարի ամրութիւն։ Կաւի քիմիական գլխաւոր բաղադրամասերն են՝ SiO 2 30-70%, AI 2 O 3 10-40% եւ H 2 O 5-10%, երկրորդականները՝ TiO 2, Fe 2 O 3, FeO, MnO, MgO եւ այլն։ Կաւի բաղադրութեան մէջ կարեւոր դեր կը խաշան կաւային հանգային՝ կաոլինիտը, մոնտմորիլոնիտը, հիդրոփայլարները։ Խսռնուրդներու մեծ պարունակութեան դէպքին մէջ, կաւը կը փոխակերպուի նստուածքային այլ ապարներու՝ աւազակաւերու, մերգելներու։ Կաւը եւ կաւային թերթաքարերը կը կազմեն երկրակեղեւի նստաուծքային բոլոր ապարներու կէսէմ աւելին։

                                     

1. Առաջացում

Կաւը կառաջանայ սիլիկատային տարբեր ապարներու հողմահարումէն, հողմահարման նիւթերու՝ ջրաւազաններուն մէջ վերանստեցման ճանապարհով լճային եւ ծովային կաւ, ջրահոսքերու հուներուն մէջ՝ ալիւուիալ, պրոլիւուիալ կաւ եւ սառցադաշտերու միջոցով մորէնային կաւ։ Կաւը ունի գործնական խոշոր նշանակութիւն եւ արդիւնահանուած է շատ մեծ քանակութեամբ։

                                     

2. Օգտագործում

Կաւէն կարտադրուին կոպիտ խեցեգործական իրեր, պլաստիկ տեսակներէն՝ անոթներ, արձանիկներ, քանդակներու բնօրինակներ, որոնք կամ կը կտրուին այլ նիւթով, կամ թրծուած։

Կաւի փափկութիւնը քանդակագործին հնարաւորութիւն կընձեռնէ հասնելու արտայայտչականութեան բազմազանութեան։ Ըստ կարեւորութեան, կազմութեան եւ տեխնիկական պահանջներու բնոյթի առանձնացուած է կաւի չորս խումբ՝ կոպիտ-կերամիկական, հրակաւն եւ դժվարահալ, կաոլիններ, մոնտմորիլոնիտային։

                                     

3. Տարածուածութիւն

Հանքավայրեր կան Ուքրանիոյմէջ, Ուրալի, Ղրիմ արեւմտահայվերէնի, Ազրպէյճանի, Վրաստանի, Մեծ Պրիստանիոյ, Չինաստանի, Գերմանիոյ, ԱՄՆ-ի, Իտալիոյմէջ եւ այլն։Հայաստանի մէջ լայնօրէն տարածուած են կաւի տարբեր տեսակներ։

ՀՀի մէջ տարածված են կաւի տարբեր տեսակներ։ Յայտնի են Նոյեմբերեանի բենթոնիտային կաւերու ու ցեոլիթներու հանքավայրը, Սարիգիւղի բենթոնիտային կաւերու հանքավայրը եւ այլն։: