Back

ⓘ Հրաչ Փափազեան




                                     

ⓘ Հրաչ Փափազեան

Եօթը տարեկանին կը փոխադրուի Սեբաստիա, ուր հինգ տարի մնալէ ետք, 1904-ին կը ղրկուի Պոլիս իր ազգականներուն մօտ. հոն կը ստանայ իր կրթութիւնը՝ աւարտելով համալսարանի իրաւաբանական բաժանմունքը եւ 1910-ին կը մտնէ ՀՅ Դաշնակցութեան շարքերը։

1914 թուականին, Եղեռնէն փրկուելով, անցած է Հալէպ, 1919 թուականին վերստին վերադարձած Կ.Պոլիս, մեծապէս նպաստած է "Նեմեսիս" գործողութեան կազմակերպման աշխատանքներուն։

Հրաչ 1922-ին կը հեռանայ Պոլիսէն եւ կ՛անցնի Յունաստան, ուր կը զբաղի ազգային, քաղաքական եւ կուսակցական աշխատանքներով։

Ընդմիջումներով կը մնայ Աթէնք եւ Սելանիկ, մինչեւ 1926-ի վերջերը եւ ապա կուսակցական գործով կը հաստատուի Հալէպ։ Հալէպի մէջ վարած է կուսակցական ՀՅԴ բիւրոյի անդամ, հանրային եւ պետական Սուրիոյ խորհրդարանի անդամ երկարամեայ գործունէութիւն։ 1957 թուականին փոխադրուած է Լիբանան։

Հիւանդութիւնը՝ Փափազեանին կը տանի մահուան անկողին։ Իր կեանքին վերջին ամիսները ծանր տառապանք մը կ՛ըլլան իրեն համար։ Ան աչքերը կը փակէ 16 Օգոստոս 1960-ին, Շթորայի մէջ եւ ազգային յուղարկաւորութեամբ մը կը թաղուի Ֆըրն Շըպպեքի գերեզմանատան մէջ, Պէյրութ: