Back

ⓘ Շահանդուխտ




                                     

ⓘ Շահանդուխտ

Շահանդուխտ, գրագիտուհի, բանաստեղծուհի, խմբագիր, յօդուածագիր։

Ծնած՝ է Պէյրութ Լիբանան, 1929-թուին։

Նախակրթութիւնը ստացած է Նոր Մարաշ թաղի Սրբոց Քառասնից Մանկանց վարժարանին մէջ։ Ինքնաշխատութեամբ յաջողած է սորվիլ Ֆրանսերէն, անգլերէն եւ արաբերէն, ապա հետեւած է Պէյրութի Ֆրանսական Մշակութային Առաքելութեան կեդրոնի լեզուական ու գրական դասընթացքներուն, որմէ ետք աւարտած է Սէն Ժոզէֆ համալսարանի հայագիտական դասընթացքը, նետուելով ուսուցչական եւ լրագրական ասպարէզ։

                                     

1. Կենսագրութիւն

Հինգ տարի ուսուցչական ասպարէզ վարելէ ետք ազգային նախակրթարանի մը մէջ, 1960-1975 մաս կազմած է Պէյրութի "Այգ" օրաթերթի խմբագրական կազմին, իսկ այդ թուականէն մինչեւ այսօր "Ազդակ" օրաթերթին մէջ տակաւին կը խմբագրէ բազմաթիւ յօդուածներ։

Գրական նախափորձերը կատարած է "Ակօս" պարբերականին մէջ, իսկ արձակ էջերու իր առաջին գործը հրատարակած է 1962-ին՝ "Իմ աշխարհէն" խորագրուած հատորով մը պատմուածքներ, ուր տիպարներ, պատկերներ եւ տպաւորութիւններ կու տայ իր թաղի առօրեայէն, առաւելապէս նկարագրական, պատմողական նկարագրով։ 1926-1980՝ յաջորդաբար հրատարակուած են իր հետեւեալ գործերը՝ "Հացեկացէն կու գամ", "Գարնան ձիւն տեղաց" 1969, քերթուածներ, "Սաննինէն ջուր խմեցինք", "Աւանդատուն" գրքոյկը 1974, բանաստեղծութիւններ՝ նուիրուած Նարեկացիի, "Քարացած լեզուներ" 1975, նուիրուած Հայոց Ցեղասպանութեան 60-ամեակին եւ Լիբանանի քաղաքացիական ներքին կռիւներէն տպաւորութիւններու, դրուագներու, դէմքերու եւ ապրումներու երկու հատորներ՝ "Թող չարտասուեն մայրիները" 1978 եւ "Այրող կամուրջներ" 1980: Աւելի ուշ՝ "Կոտրած Սրինգ", "Ճակատագրի Ճանապարհին Մոռցուածները", "Վկաները ոտքի ելան խօսելու":

Կանացի զգայութիւններով, հանրային-քաղաքացիական կեանքի առօրեայէն թելադրուած խորհրդածութիւններով եւ ապրումներով բաբախուն գործեր՝ որոնք գրական խորացումէ եւ գեղարուեստական մշակումէ աւելի, լրագրական-հրապարակագրային իրենց նկարագրով կը յատկանշուին: