Back

ⓘ Հայկազուն Գալուստեան




                                     

ⓘ Հայկազուն Գալուստեան

Հայկազուն Գալուստեան, Պոլսոյ մէջ աւելի քան քառորդ դար տեւող գրական գործունէութիւնը ունեցած է, աշխատակցելով թերթերու, պարբերականներու եւ հանդեսներու, ապա՝ 1965-ին տեղափոխուած է Հայաստան։

Բացի իր բանաստեղծութիւններէն, տուած է քանի մը պատմուածք, գրական յօդուածներ ու տոմսակներ։ 1942-ին իր գրչեղբօր Կ. Ճանճիկեանի հետ հրատարակած է Թրքերէն Պալքսըս անուն բանաստեղծութիւններու հաւաքածոյ մը։ Իր բանաստեղծութիւններէն մաս մը ամփոփուած են երկու գրքոյկներու մէջ. "ՔԱՐԻՒՂԻ ԼԱՄԲԱՐԸ" 1948 եւ "ԳՈՐԾԻՍ ՃԱՄԲՈՒՆ ՎՐԱՅ" 1962: Գործածած է Ա. Երէցեան, Անդրանիկ Սարգսեան, Տիգրան Կարապետեան եւ Գանձիչ գրչանունները։

Հայկազուն Գալուստեան ծնած է Պոլիս։ Իր նախակրթոթիւնը ստացած է Կէտիկ Փաշա Թաղին Ս. Մեսրոպեան վարժարանին մէջ։ Յետոյ երկու տարի յաճախած է Ազգ. կեդրոնական վարժարան: Ստիպուած է հեռանալ դպրոցէն, ընտանիքին ապրուստը հոգալու համար։ Տարիներ ետք, ինքնաշխատութեամբ շարունակած է իր ուսումը եւ ստացած է լիսէի վկայական։

1960-ին պաշտոն ստանձնած է Գարակէօզեան Որբանոցին մէջ, միեւնոյն ատեն հետեւելով Իսթամպուլի Համալսարանի Գրական Ֆաքիւլթէի դասընթացքներուն։ 1964-ին վկայուած է Փիլիսոփայութեան ճիւղէն։

Յաջորդ տարի կը մեկնի Հայաստան եւ Երեւանի համալսարանին մէջ կը հետեւի Մարքսիզմի։ Այնուհետեւ պաշտօնի կը կոչուի Հայաստանի ՍՍՀ Գիտութիւններու Ակադեմիայի Արեւելագիտութեան բաժնին մէջ։

Իր մահկանացուն կը կնքէ Հայրենիքի մէջ, ժառանգ թողելով բազմաթիւ անտիպ գործեր եւ գիտական ուսումնասիրութիւններ։

Հայկազուն Գալուստեանի բանաստեղծութիւնները պարզ են բայց խորիմաստ եւ ազդու։ Ան պաշտպանն է զրկեալին ու խոնարհին։ Ինքնատիպ, յստակ եւ տպաւորիչ ոճով կը նկարագրէ մարդկային տկարութիւնները։