Back

ⓘ Ստորոգութիւն:Հնադարեան քաղաքներ




                                               

Բաբելոն

Բաբելոն, սումեր․՝ KÁ.DINGIR.RA, արաբ․՝ بابل Bābil, արամերէն՝ Babel) աշխարհի հնագոյն քաղաքներէն, Եփրատ գետին հարաւ-արեւելեան աւազանին մէջ, Միջագետք։ Այսօր, աշխարհահռչակ հնագիտական վայր մըն է մասնակի վերաշինութիւններով, որոնք եղած են քաղաքական եւ զբօսաշրջութեան նպատակով։ Կը գտնուի Պաղտատ քաղաքէն մօտաւորապէս 85 քմ․ հարաւ, այսօրուան Հիլա Hilla նոր քաղաքին կից։ Ք․Ա․ երկրորդ հազարամեակի սկիզբներուն, փոքր աննշան քաղաքէ մը՝ Բաբելոնեան հարստութեան մայրաքաղաքը կը դառնայ։ Այս կայսրութիւնը կը տարածուի Միջագետքի ամբողջ տարածքին։ Բաբելոն քաղաքին համբաւը իր գագաթնակէտին կը հասնի Ք․Ա․ 6-րդ դարուն, Նաբուգո ...

                                               

Հին Կորնթոս

Հին Կորնթոս Αρχαία Κόρινθος), Յունաստանի Պեղոպոնեզի շրջանի կարեւոր քաղաք-պետութիւն։ Հին Կորնթոսը կը գտնուի ներկայ համանուն քաղաքին՝ Կորնթոս, հարաւ արեւմուտքը Աքրօքորինթոս բլուրին ստորոտը։ Բնակուած է Նոր Քարի շրջանէն. Հին Կորնթոսին ռազմական դիրքը անոր կը ներէր հսկել Կորնթոսի Նեղուցը եւ եղած է հին աշխարհի առեւտուրի ամենագլխաւոր խաչմերուկը, մինչեւ Աթէնքի զարգացման տարիներուն։ Հին Կորնթոսը հին աշխարհի ամենահարուստ քաղաքը կը սեպուի ըլլալ։

                                               

Սուր (քաղաք)

Սուր, Լիբանանի հարաւը գտնուող մեծ քաղաք: Ըստ 2003-ի տուեալներուն, անոր բնակչութեան թիւը 117.000 է: Բայց, Լիբանանի կառավարութիւնը 1932-էն ի վեր շատ յստակ հաշուարկներ չէ հրատարակած, ուստի յստակ վիճակագրութիւն մը կարելի չէ տալ: Սուր կը գտնուի Միջերկրական ծովու ափին, Պէյրութէն 80 քիլոմեթր դէպի հարաւ: Տարածութեամբ՝ Լիբանանի չորրորդ մեծագոյն քաղաքն է Պէյրութէն, Թրիփոլիէն եւ Սայտայէն ետք: Քաղաքին անունը կը նշանակէ "ժայռ", որ կը վերագրուի քաղաքին շինութեան հիմնաքարերուն: Սուր փիւնիկեան քաղաք մըն է, ուր ծնած են Եւրոպա եւ Տիտօ դիցաբանութեան հերոսները: Ունի Լիբանանի մեծագոյն նաւահանգիստները: Հոն զարգ ...

                                               

Ապլղարիպ

Ապլղարիպ, Ապլղարիպ Վասակեան, Տէր Պիր կամ Պիրիճիկ քաղաք: Հայ թագաւորներէն շինուած այս քաղաքը, Ապլղարիպ պարսից ձեռքէն կառնէ եւ հոյակապ ամրոց կառուցելով անառիկ քաղաքի կը վերածէ: 1117-ին Եդեսիոյ կոմսը՝ Բաղտնի, մեծ զօրքով Պիրի վրայ կը յարձակի եւ տեսնելով որ պիտի չկարենայ քաղաքը գրաւել՝ մէկ տարի կը պաշարէ զայն եւ բնակիչները սովի կը մատնէ: Ապլղարիպ կը ստիպուի քաղաքը Բաղտինի յանձնել եւ ինքն ու իր եղբայրը՝ Թորոս իշխանին մօտ կ՛ապաստանին։