Back

ⓘ Ստորոգութիւն:Հայկական ճարտարապետութիւն




                                               

Կիլիկիոյ Ճարտարապետութիւն

Կիլիկեան Հայաստանի ճարտարապետութիւն, Կիլիկեան Հայաստանի ճարտարապետութիւնը շարունակած է հայոց շինարարական ավանդոյթները։ Երկրին ինաշխարհը, աշխարհագրական դիրքը եւ զարգացման իւրահատուկ պայմանները մեծապես նպաստած են քաղաքներու եւ հատկապէս բերդերու շինարարութեանը։ Բարձունքներու լանջերուն եւ գագաթներուն կառուցուած բերդերը եւ քաղաք-ամրոցները, պայմանաւորուած տեղանքով, ունեցած են անկանոն հատակաձեւ։

                                               

Հայկական ճարտարապետութիւն

Հայկական ճարտարապետութիւն, ճարտարապետական ոճ, որ ստեղծուած է ու կօգտագործուի, վերջին 4.500 տարիներու ընթացքին, հայ ժողովուրդին կողմէ՝ Հայկական լեռնաշխարհի տարածքին։ Հայկական ճարտարապետութիւնը կը բնորոշուի զարգացման իր բարձր մակարդակով, գեղարուեստական հարուստ աւանդոյթներով եւ յատկապէս ազգային ինքնատիպութեամբ, որ, բացի բնական պայմաններէն, կացութաձեւէն եւ ժողովրդական ակունքներէն, պայմանաւորուած է նաեւ տեղական շինանիւթերու, յատկապէս տուֆի բազմազանութեամբ ու գեղարուեստաֆիզիքական յատկանիշներով։

                                               

Խոսրովի Դղեակ

Խոսրովի Դղեակ, միջնադարեան իշխանական դղեակ Մեծ Հայքի Գողթն գաւառի Սմբատան Դիզա գիւղի մօտ, բարձրագագաթ եւ բնական յարմարաւէտ լերան վրայ։ Կառուցած են Գողթնի իշխանները 5-րդ դարուն։ 7-րդ դարին դղեակը վերակառուցած է Գողթնի Խոսրով իշխանը։ Կառուցուած է մշակուած եւ կիսամշակ քարերէ։ Միջնաբերդը իշխանական դղեակի համալիրով գտնուած է լեռնագագաթի յարմարաւէտ վայրին մէջ։ Պարիսպները քարաշէն են, մի քանի շարքերով, այժմ՝ աւերակ։ Համալիրի աւերակները գտնուած են լեռնագագաթի լանջերուն, միջնաբերդի տարածքին։