Back

ⓘ Ախթէրի




Ախթէրի
                                     

ⓘ Ախթէրի

Աշխարհական անունն էր Յակոբ: Ժամանակ մը Պոլսոյ մէջ ատաղձագործութիւն կընէ, երբ կը հանդիպի հայազգի աշըք Միհրիի Չմշկածազգի Ղուկաս: Անիկա թուրք աշուղութեան ասպարէղին մէջ մարզուելով եւ շնորհիւ իր բնատուր ձիրքերուն ու փափագին հետզհետէ յառաջդիմէլով՝ Ախթէրի աստղային ծածկանունին կարժանանայ Սէրվէրի հռչակաւոր Պրուսացի Գրիգոր աշուղ աշուղին կողմէ, հաւանութեամբ՝ իր վարպետին Միհրիի: Ախթէրի երաժշտական գործիքը սազն էր։ Անիկա կարտադրէր՝ ինքներղութիւններ, միշտ թուրքերէն լեզուով:

Ախթէրի կամուսնանայ Չորլուի աւագերէց Տ. Ներսէս քհ.ի աղջկան հետ, շարունակելով դարձեալ իր աշուղական գործը:

Յակոբ Նշանեան Ախդէրի 1893-ին Արմաշու դըպրեվանքը կերթայ՝ Քահանայ ձեռնադրուելու համար: Տարուան մը մէջ եկեղացական կարգն ու կանոնները, երգեցողութիւն եւ մանաւանդ հայերէն կուսանի: 1894-ին Արմաշի մէջ քահանայ կը ձեռնադրուի իր ծննդավայրի եկեղեցւոյն վրայ Տ Ներսէս կոչուելով: Յաջորդաբար պաշտօններ կը վարէ Սիլիվրի, Էտիրնէ, Կիւմիւլճինա եւ Տէմոթիքա. Իսկ Թրակիոյ պարպումէն ետք Տէտէ Աղած, իբր հոգեւոր հովիւ: Ախթէրի 1928-9-ին հրապարակ հանեց իր սազերգութիւնը Թուրքերէն Գ. Կառավարենցի յառաջաբանով եւ մասնակի հայերէն թարգմանութեամբ: